Απογύμνωση

Σε ένα υπόγειο που άλλοτε στέριωσες

Βαριανασαίνει θύμηση 

ανθίζοντας στα σπλάχνα αγκάθια.

 

Μια γριά σε διπλανό κελί κοάζει

σπαρακτικά·  Πατέρα 

Συνέχεια, συνέχεια 

Δεν είναι η πρώτη φορά 

Όπως πεθαίνω

Άφησε την να ψοφήσει. 

 

Κοιτώ ψηλά και προσπαθώ να κρύψω 

ότι βρωμάω κόπρανα 

ψεκασμένα με άρωμα πορτοκαλιού 

Ρεγχάζεις

Κι εξορίζω την ακοή μου.

 

Πάτερ ημών 

Δεν έρχεσαι 

όταν έχω τόσα να προσφέρω 

Μα δεν μου αδειάζεις την γωνία 

Άγρια τώρα που νιώθω ρημαγμένος 

 

Στεγνό από ανατολές το στόμα 

Κι η μούσα πια κουβάρι δίχως μίτο

Λείπεις.

Μα ο δρόμος μπροστά 

Ξακολουθει να σέρνεται γυαλιστερός

Πλήρης 

Οδοιπόρων διασφαλισμένων

κι ανέστιων Σαμαρειτών.